23. okt, 2017

Flytting

Eg ska flytta. Selga huset og flytta inn i ein leilighet. Eg har alltid sagt at når eg blir gammale så ska eg selga huset og flytta inn i leilighet. Kem i hekkan e det så vil bo i ett hus og forsetta å plukka ugras og mala veggar, når giktå e det så holde knoklane dine sammen.

Eg vett ikkje heilt om eg gjør dette for det at eg e blitt gammale, det kan henda. Sjøl om eg ikkje føle meg så gammale. Men eg e tross alt nærmare 60 enn 50 nå, og det må konna kallas gammalt. Ikkje steingammalt eller eldgammalt, men ganske gammalt.

Det e møje styr med å flytta. Du må finna ein nye plass å bo, og du må selga den røklå du bor i. Sånn så det e nå så vil ingen kjøpa røklå du eige, mens de så ska selga deg någe ska ha ein formue for de fantastiske greiene sine.

Når du har fonne någe du vil ha, så må du gå og snakka med de i banken. De e jo litt øvegidde øve at du så e så gammale vil låna ennå mer pengar av de. ‘E du ikkje litt vel gammale te å låna ennå mer pengar’ seie de. ‘Du e jo snart pensjonist, du komme ikkje te å klara deg hvis du ska forgjelda deg ennå mer’. Bankfolk e nok klokare enn meg, men eg drite litt i det, pengeproblemene får me ta når pengeproblemene komme.

Og så e der tusen valg (tilleggsvalg/endringar) så ska gjørs te denne nye leiligheten så de bygge te deg. Og det e ikkje lett. Bare tenk på parkett, parketten me valgte komme fra 150 år gamle trær. Når de ikkje finne det du ska ha på lagrene sine, så ringe de parkett folkå te deg. ‘Hei, eg har sjekka grundigt rondt omkring, og ingen har det på lagerene sine, den parketten du vil ha’ seie fyren. ‘Jo, men kan de ikkje skjera nye parkett’ seie du, naiv så du e. ‘Nei, adle trenå av den typen me trenge her e hogd ner, og det tar 150 år før någen nye e klare te å skjerast i’. ‘Oi’ tenke du, ‘ja, ja’ seie du’ eg får tenka litt på det’. Akkurat som om du kan venta i 150 år. Det så e litt rart e at når parkettfyren skjønne at du må tenka litt, så finne han pussig nok mer av de 150 år gamle trærene så kan skjerast i, eller han fant kanskje någe parkett itte mer grundige leiting på lagrene sine, ka vett eg.

Så ska du selga huset. ‘Worst case’ seie bankdamå ‘e at dokker må ner 10% i pris i forhold te takst’. Selvfølgeligt e det det huset blir solgt for. 10% under takst. Sånn så det e i disse tider, så e egentlig takst 10% lavere enn meglertaksten. Før va det sånn at meglaren va på di sia. Han prøvde å hjelpa deg te å få sugd mest muligt ut av kjøparen. Nå prøve han bare å få deg som selge, te å gå med på det fyssta og besta så dukke opp.  

‘Hei’ seie meglaren, ‘der e ein fyr så vil kjøpa huset ditt’. Du har allerede gått ner 5% og nå får du ett skambud. ‘Nei drit i han’ seie du. 10 minutt ittepå så ringe meglaren igjen. ‘Nå e an gått opp med budet sitt’ seie an. Her drite me tydligvis ikkje i någen. Du e fremdeles ikkje interessert, for ennå e me i skambudsonen. Sånn drive meglaren på utøve dagen, og te slutt så havne budet rett øve skambudsonen, og då selge du. Sjøl om det e langt under det du hadde trodd du ville selga for. Kanskje det e på grunn av at du ikkje orke å hørra mer av maset te meglaren, kanskje grunnen e at du ikkje orke å tenka mer på det du ska selga, men heller vil tenka på det du har kjøpt. Eg vett ikkje, men det va aligavel greit å bli ferige med det.

Og nå begynne jobben. Nå ska du rondt i 100 butikkar og se på alt det nya rasket som må kjøpast inn, det gamla rasket passe jo ikkje inn, den nye leiligheten har jo nye fargar og ser heilt anderledes ut. Så du må kjøpa nye skaper, nye lys, nye møbler så passe inn, nye senger, litt nye kvitevarer og tusen andre ting. Møje svette, møje pengar, møje diskusjonar, møje våkne timar om nattå når du egentlig ska sova. Og der ska samboeren min berømmas, hu tar møje av styringå, te og med når det komme te å ligga våken någen ekstra timer om nattå og tenka på adle tingå så må inn i leiligheten for å gjør an beboelige.  

Og så e det flyttingå, kem vil hjelpa, kem vil vær med på utvask, kem kan du masa på, kem skylde deg litt tjenestar, kem e greie, kem stille alltid opp, kem har ikkje vonde rygg, kem har ikkje vonde knær. Livet e egentlig full av travle tider og møje vondter.  

Heldigvis e det ein frivillige sak å flytta.